Αρχείο | Δεκέμβριος, 2009

Έχω = είμαι

14 Δεκ.

ελέσματα, κανένας «σεισμός» δεν θα μας έχει επισκεφτεί…

Εκτός από την καθημερινή δολοφονία της ελληνικής γλώσσας, κάποιοι προφανώς αποφάσισαν να λειτουργήσουν το ίδιο εγκληματικά και εναντίον της ελληνικής γραμματικής. Δυο ρήματα που σημαίνουν κάτι εντελώς διαφορετικό, έχουν κατά έναν περίεργο τρόπο εξισωθεί. Και ενώ όλοι το γνωρίζουμε, προσποιούμαστε ότι δεν έχουμε καταλάβει την εξοργιστική αυτή ταύτιση. Κι όμως. Έχει γίνει.

Έχω=είμαι. Αυτό είναι το κοινωνικό δεδομένο αγαπητοί φίλοι. Το τι είμαστε και πόσο αξίζουμε, μετριέται πλέον από αυτά που κατέχουμε. Γι΄ αυτό λοιπόν τρέχουμε  όλοι με σκοπό να αυξήσουμε τα υπάρχοντά μας ώστε να ανεβάσουμε τον δείκτη εκτίμησης-σεβασμού που οι συνάνθρωποί μας έχουν για μας. Μόνο χειροπιαστά πλέον μπορούμε να αποδείξουμε το τι είμαστε στον μάταιο τούτο κόσμο και αόριστες έννοιες όπως «συναίσθημα», «ψυχή», «φιλότιμο», «αγάπη», «συμπόνια» και άλλα της ίδιας συνομοταξίας , θεωρούνται πλέον «ντεμοντέ» και έχουν εκτοπιστεί όπως τους αρμόζει- εκεί όπου ανήκουν, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ως παλαιά!Η ιστορία όμως επαναλαμβάνεται και όταν θα γυρίσει ο τροχός και η παρατημένη αυτή ομάδα θελήσει να πάρει την ρεβάνς, ποια θα είναι η θέση μας; Ιδού η απορία!

Προκειμένου να πετύχουμε τον πολυπόθητο στόχο της συσσώρευσης πλούτου λοιπόν [ή υλικών αγαθών, αν η λέξη πλούτος τρομάζει], έχουμε αυξήσει τις ώρες που δουλεύουμε στριμώχνοντας σε μια γωνιά όλα τα υπόλοιπα! Δέκα ώρες δουλειάς, τρεις ώρες μετακινήσεων, φροντίδα σπιτιού, ψώνια κ.λπ και στον χρόνο που απομένει[λέμε τώρα!] πετάμε τα υπόλοιπα. Μόνο που μέσα σ’ αυτά τα υπόλοιπα είναι και το να ζούμε!Πόσο να σμικρυνθεί αυτό πια;

Ο σύγχρονος άνθρωπος πιστεύει σε έναν και μοναδικό Θεό, την καριέρα – με ό,τι την συνοδεύει [χρήμα, δόξα, εξουσία]. Στον βωμό αυτής της θεότητας θυσιάζει την πραγματική ουσία. Και ας φτύσουμε επιτέλους την καραμέλα που πιπιλάμε, ότι δήθεν φταίνε τα μέσα ενημέρωσης, οι πολιτικοί κ.λπ. Φταίμε εμείς και μόνον εμείς!Κανείς δεν θα πατήσει στους ώμους σου αν εσύ δεν σκύψεις. Αν το σύστημα που μας περιβάλλει θέλει να μας υποτάξει δένοντάς μας με μια αλυσίδα δουλειάς-δουλείας  χωρίς ανταμοιβή και βάζοντάς μας σε καραντίνα κρατώντας την ζωή απ’ έξω, εμείς πρέπει να ξέρουμε να κρίνουμε και να αντισταθούμε!Όμως δεν το κάνουμε. Και έχουμε αυτό που μας αξίζει.

Οφείλουμε να φέρουμε μια ισορροπία στον κόσμο μας και να εμπλουτίσουμε τον «χάρτη» μας και με άλλα θέματα εκτός από κυνήγι επαγγελματικής καταξίωσης. Γιατί ακόμα και αν αυτό το δεύτερο μας φέρει πλούτο, θα λείπει η κατάλληλη βάση για να τον χαρούμε. Θα απουσιάζει η εσωτερική γαλήνη, ομορφιά, ισορροπία άρα, τα θεμέλια. Και κτίριο χωρίς γερό στήριγμα στο βάθος της γης, μόνο κακή μοίρα το περιμένει.

Ας αρχίσουμε λοιπόν να κάνουμε κάτι γι’ αυτό και ας ελπίσουμε ότι μέχρι να φέρουμε τα πρώτα αποτελέσματα, κανένας «σεισμός» δεν θα μας έχει επισκεφτεί…

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: