Αρχείο | Σεπτεμβρίου, 2010

Ανώνυμοι Καταθλιπτικοί…

11 Σεπτ.

Αν έχεις εξάρτηση από το ποτό, μπορείς να ενταχθείς στην ομάδα Ανώνυμων Αλκοολικών και να προσπαθήσεις –συνδυάζοντας την δική σου θέληση με τις εμπειρίες άλλων ασθενών-  να απαλλαγείς σταδιακά από την εξάρτησή σου και να ενταχθείς με έναν πιο ομαλό τρόπο στο κοινωνικό σύνολο. Ένα μέρος της «ευθύνης» για τους αλκοολικούς είναι σωματικό και ένα άλλο φυσικά ψυχικό. Άρα, μια θεραπευτική αγωγή που θα συνδυάζει φαρμακευτική περίθαλψη και ψυχολογική υποστήριξη είναι ένας καλός τρόπος για να φτάσει κανείς στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Τι συμβαίνει όμως με «ασθένειες» που είναι καθαρά ζήτημα ψυχής και δεν μπορούν να βοηθηθούν με τίποτα άλλο πέρα απ’ την ατομική –εσωτερική- προσπάθεια;

 

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η κατάθλιψη παγκοσμίως κατέχει σήμερα την 4η θέση, από πλευράς απώλειας ετών ζωής, απαλλαγμένων από αναπηρία και κοινωνική δυσλειτουργία, ενώ το 2020, θα καταλάβει τη 2η θέση στις δυτικές κοινωνίες και την 1η ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας. Μία στις πέντε γυναίκες και ένας στους οκτώ άνδρες αναπτύσσουν κατάθλιψη κάποια στιγμή της ζωής τους σύμφωνα με τα υπάρχοντα διεθνή στοιχεία, ενώ στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι 25% των ανδρών (περίπου 850.000 Έλληνες) και το 33% των γυναικών (περίπου 1,1 εκ Ελληνίδες) πάσχουν από ήπια έως σοβαρή κατάθλιψη.

 

Ας επικεντρωθούμε στην Ελλάδα μας λοιπόν. Δεν είναι σοκαριστικό ότι το ένα τέταρτο των ανδρών και το 33% των γυναικών στην χώρα μας έχουν κατάθλιψη; Η αλήθεια είναι ότι δεν περιμέναμε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για να το αναληφθούμε.  Αρκεί να αυξήσει κανείς την παρατηρητικότητά του κυκλοφορώντας στους δρόμους, στα μέσα μεταφοράς, στον επαγγελματικό του χώρο και θα δει πόσο εμφανές είναι αυτό στα μάτια, την κινησιολογία και την συμπεριφορά των ανθρώπων γύρω του- αγνώστων αλλά και ατόμων του περιβάλλοντός του. Άλλος έχει έντονες αντιδράσεις με το παραμικρό χωρίς λόγο, άλλος έχει μια βαθειά θλίψη και κατά 99% δεν γνωρίζει και δεν μπορεί να περιγράψει την πραγματική της πηγή και βέβαια, τα συμπτώματα είναι και άλλα.  Διαταραχές στην όρεξη σχετικά με το φαγητό, δυσκολία στον ύπνο, αδυναμία συγκέντρωσης, ιδέες ενοχής και αναξιότητας, αδικαιολόγητη κόπωση, καθημερινές εξάρσεις στο γαστρεντερικό σύστημα, πονοκέφαλοι ή άλλοι σωματικοί πόνοι.

 

Έχω περάσει από αυτό το στάδιο, το πάλεψα και κατάφερα να λειτουργώ ενεργά σε όλους τους τομείς της ζωής μου χωρίς να είμαι έρμαιο των τραγικά απότομων αλλαγών της διάθεσής μου. Βέβαια, μερικές φορές νιώθω πως προχωρώντας στην δυναμική μου πορεία, σε κάποια γωνία παραφυλάει το «ξανακύλισμα» και ενίοτε βλέπω εκεί την κατάθλιψη να με κοιτά σαγηνευτικά και να μου κουνά τον δείκτη του χεριού καλώντας με να υποτροπιάσω έχοντας μια σιγουριά πως θα με καταφέρει όπως με έλκυε τότε. Καμιά φορά με κάνει να την προσεγγίζω αλλά την τελευταία στιγμή ενεργοποιείται ο «συναγερμός» μου, «ξυπνώ» και παρεμβαίνω μπαίνοντας πάλι στην κανονική κατεύθυνση του δρόμου μου αφήνοντάς την εκεί να πεισμώνει παρατημένη στον στενό παράδρομο. Και αισθάνομαι και πάλι δυνατή!

 

Πώς μπορεί όμως να βοηθηθεί περισσότερος κόσμος στην αντιμετώπιση αυτής της τόσο διαδεδομένης σύγχρονης ασθένειας; Δεν έχουν όλοι την δύναμη να ψάξουν μέσα τους την λύση ή να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό. Εξάλλου αρκετοί δεν έχουν καν συνειδητοποιήσει τι ακριβώς τους συμβαίνει. Όμως το πρόβλημα υπάρχει! Και δεν πρέπει να το αφήσουμε να εξαπλωθεί κι άλλο! Περίπου 2.000.000 Έλληνες είναι ήδη βυθισμένοι σ’ αυτό τον ανεξήγητο ψυχικό «μαρασμό». Άλλος σε μικρότερο και άλλος σε μεγαλύτερο βάθος. Ας μην ντρεπόμαστε να μιλήσουμε σε δικούς μας ανθρώπους που βλέπουμε ότι πάσχουν από κάποια μορφή κατάθλιψης. Ας μην φοβόμαστε την αντίδρασή τους! Ας προσπαθήσουμε να τους ανοίξουμε τα μάτια και να κάνουν το πρώτο βήμα προς την απελευθέρωση της ψυχής τους από αυτό το βάρος! Ίσως κάποτε μας ευγνωμονούν!

 

 

 

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: