Αρχείο | Σεπτεμβρίου, 2013
18 Σεπτ.

images

 

 

Αν είσαι γιατρός και συνεργάζεσαι με κάποιους για να κάνεις εμπόριο οργάνων, δεν θα έπρεπε να ντρέπεσαι;

Αν είσαι πολιτικός και χρησιμοποιείς για προσωπικό όφελος χρήματα που προορίζονται για δημόσια έργα, δεν θα έπρεπε να έχεις τύψεις;

Αν κάνεις κακό σε ζώα, δεν θα έπρεπε να αισθάνεσαι ένα αγκάθι στην συνείδησή σου;

Αν ασχολείσαι με το να βλάψεις ανθρώπους, δεν θα έπρεπε να νιώθεις κακός;

Αν «τρέφεσαι» κατά βάση από ανυπόστατες φήμες και κουτσομπολιά που διαδίδεις για τις ζωές άλλων, δεν θα έπρεπε να αισθάνεσαι δυστυχής;

Αν κοιτάς τους άλλους σαν να είσαι ανώτερός τους επειδή νομίζεις ότι έχεις πετύχει πιο πολλά απ’ αυτούς, δεν θα έπρεπε να συστηθείς κάποια στιγμή με την λέξη «ταπεινότητα»;

Αν δεν βοηθάς ποτέ κανέναν στο παραμικρό ενώ έχεις την δυνατότητα, δεν θα έπρεπε να αισθάνεσαι μικρός στην ψυχή;

Αν πιστεύεις ότι ένας αλλόθρησκος ή ένας άνθρωπος με διαφορετικό χρώμα δέρματος απ’ το δικό σου ή κάποιος με άλλες σεξουαλικές προτιμήσεις από το …σύνηθες ή ένας μετανάστης είναι μικρότερης αξίας ύπαρξη από σένα, δεν θα έπρεπε να ανοίξεις ένα λεξικό και να βρεις την λέξη «ισότητα»;

Τι σου λέω τώρα, ε; Αν άφηνες περιθώριο να αισθανθείς όλα αυτά, δεν θα έκανες εκείνα που τα προκαλούν.Έχεις πολλή δουλειά ακόμα…

 

Advertisements

Struggle For Pleasure…

3 Σεπτ.

Ναι, σε σένα μιλάω…

Σε σένα που αισθάνεσαι απογοήτευση από την ζωή και η θλίψη έχει γίνει καθημερινή σου παρέα. Σε σένα που ξυπνάς και λες «αν άκουγα πραγματικά το σώμα μου σήμερα, θα έπρεπε να μην σηκωθώ από το κρεβάτι». Σε σένα που νιώθεις την διάθεσή σου να γίνεται ασανσέρ και να πηγαίνει απότομα από τον έκτο στο ισόγειο (και αντιστρόφως) δεκάδες φορές στην διάρκεια της ημέρας. Σε σένα που δεν θέλεις να συναντήσεις ανθρώπους γιατί θα αναγκαστείς να προσποιηθείς ότι είσαι καλά ενώ δεν είσαι. Σε σένα που αισθάνεσαι εγκλωβισμένος σε μια ζωή που δεν σου αρέσει. Σε σένα που φοβάσαι να παραδεχτείς ακόμα και στον ίδιο σου τον εαυτό ότι περνάς κατάθλιψη. Σε σένα που ενώ νιώθεις έτσι, πρέπει παράλληλα να στηρίξεις ψυχολογικά και άλλους ανθρώπους γύρω σου. Σε σένα που θέλεις να αισθανθείς χαρά αλλά για κάποιο λόγο δεν σου βγαίνει φυσικά και πρέπει να προσπαθήσεις γι’ αυτό.

Το έχω βιώσει. Είναι δύσκολο μονοπάτι. Είναι καθημερινή μάχη. Είναι σα να θέλεις να περπατήσεις αλλά τα πόδια σου έχουν βουλιάξει μέχρι το γόνατο στην λάσπη.

Ξέρω ότι όσοι το έχουν ζήσει και το έχουν ξεπεράσει, το θυμούνται σαν μια «μαύρη» περίοδο της ζωής τους. Για μένα δεν είναι έτσι. Ήταν βασανιστικό αλλά και απόλυτα διδακτικό. Έμαθα τόσα για τον εαυτό μου τότε που θα ήταν αχαριστία να λέω ότι θα προτιμούσα να μην το είχα ζήσει. Εύχομαι να είναι κάποτε και για σένα παρελθόν και να το αναφέρεις ως ένα μεγάλο σχολείο.

Ως τότε, να ξέρεις ότι σε νιώθω. Όχι ότι αυτό σου λύνει το πρόβλημα. Αλλά πάντα είναι αλλιώς να γνωρίζουμε ότι κάποιος αντιλαμβάνεται αυτό ακριβώς που αισθανόμαστε. Είναι αυτή η αίσθηση του «δεν είμαι μόνος» που κάπως πιο ελαφρύ κάνει το φορτίο. Εγώ ξέρω πώς είναι. Ξέρω τι κάνεις. Δίνεις καθημερινά μάχη για την χαρά. Κι αν κάποιοι γελάνε γιατί τους φαίνονται ασήμαντοι οι λόγοι που σε οδηγούν σ’ αυτή την μάχη, μην τους ακούς. Άκου την ψυχή σου, άκου το σώμα σου, ζήσε όλο αυτό γιατί για κάποιον λόγο ήρθε και μίλα σε κάποιον που εμπιστεύεσαι και σ’ αγαπάει. Παρατήρησε τον εαυτό σου και βρες ποιο είναι το βαθύτερο αίτιο για την θλίψη σου. Έχεις αγώνα μπροστά σου. Παραδέξου αυτό που συμβαίνει και αντιμετώπισέ το. Το ξέρω ότι τώρα φαντάζει ακατόρθωτο το να το ξεπεράσεις. Να ξέρεις όμως ότι μπορείς.

 http://www.youtube.com/watch?v=w-9J8hRdTys&feature=share

Αρέσει σε %d bloggers: